Երբ խաղում են արձանները

24-ամյա գրաֆիկական դիզայներ Հարություն Այնտապյանը գտել է Հայաստանում և դրանից դուրս գտնվող հայտնի արձաններին կյանք տալու յուրօրինակ տարբերակ

Սասունցի Դավիթը թենիս է խաղում, Իսահակյանը գոլֆ, Վարդան Մամիկոնյանը բասկետբոլ,  իսկ Վիլյամ Սարոյանը ֆուտբոլ:

24-ամյա գրաֆիկական դիզայներ Հարություն Այնտապյանը գտել է Հայաստանում և դրանից դուրս գտնվող հայտնի արձաններին կյանք տալու յուրօրինակ տարբերակ, երբ արձանները սպորտով են զբաղվում:

Չնայած նրան, որ Հարությունը մասնագիտությամբ պատմաբան է, մասնագիտությամբ երբեք չի աշխատել, քանի որ իրեն միշտ գրավել է նկարներ սարքելը և ինքնակրթության շնորհիվ այժմ զբաղվում է սիրելի գործով:

Բացի սիրած մասնագիտությունից Հարությունը զբաղվում է նաև սպորտով, ինչն էլ ոգեշնչել է նրան՝ միավորել պատմությունն ու սպորտը:

Առաջին խաղացող արձանը, որը Հարությունը պատրաստել է եղել է Վարդան Մամիկոնյանի արձանը:

«Երբ խաղում են արձանները» շարքը գրաֆիկ-դիզայների առաջին նախագիծն է, որը լայն տարածում է գտել և բազմաթիվ քննարկումների առիթ դարձել:  

Իհարկե ոգևորող խոսքերի կողքին եղել են նաև քննադատություններ, սակայն Հարությունը դրանց ևս լավատեսությամբ է վերաբերվել, քանի որ այդ քննադատությունների շնորհիվ կարողացել է շտկել սխալները: