Ժամացույցներում ոսկու ջարդոնի արժեքը բարձրացել է՝ գերազանցելով դրանց շուկայական արժեքը երկրորդային շուկայում: Թանկարժեք մետաղի գները կրկնապատկվել են 2024 թվականի միջին ցուցանիշի համեմատ, ինչը միջին գնի պաշտամունքային մոդելները (Omega, TAG Heuer) ենթարկել է ոչնչացման վտանգի, հաղորդում է Reuters-ը:
Տարիներ շարունակ Omega Constellation ժամացույցը փայլել է գովազդային արշավներում, Հոլիվուդյան ֆիլմերում և Met Gala-ի կարմիր գորգում, որը կրել են այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Ջորջ Քլունին և Նիկոլ Քիդմանը, ամրապնդելով դրա կարգավիճակը՝ որպես շքեղության և հմայքի խորհրդանիշ:
Այնուամենայնիվ, այսօր, երբ ոսկու գները մոտենում են իրենց բոլոր ժամանակների ամենաբարձր մակարդակին, այս դասական ժամացույցները անողոք կերպով հալեցման են ենթարկվում: Պատճառը պարզ է. դրանցում պարունակվող թանկարժեք մետաղի արժեքը գերազանցում է դրանց իրական շուկայական արժեքը վերավաճառքի հարթակներում:
Reuters-ի կողմից տասնյակից ավելի առևտրականների, ժամացույցների արդյունաբերության փորձագետների և ներդրումային խորհրդատուների շրջանում անցկացված հարցման համաձայն, այս միտումն ամենաշատը հարվածել է միջին դասի շքեղ օգտագործված մոդելներին, մասնավորապես Omega-ի (որը պատկանում է Swatch Group-ին) և TAG Heuer-ի (LVMH կոնգլոմերատի մաս) մոդելներին:
Բրիտանացի դիլեր Ջոն Ուայթը, որը ղեկավարում է Gold Traders-ը, այս մայիսին անձամբ հալեցրել է 1970-ականների վերջի 18 կարատանոց ոսկուց պատրաստված Constellation-ը, որն անթերի վիճակում էր։ Սա ընդամենը տասնյակ մասսայաբար արտադրված շքեղ ժամացույցներից մեկն է, որը նա այս տարի վաճառել է ներդրումային ոսկու պահանջարկի աճի պատճառով։
«Դրանք գեղեցիկ ժամացույցներ էին։ Բայց եկեք առերեսվենք. եթե հաճախորդը դրանք աճուրդի հաներ, որքա՞ն գնով կգնեին»,-ասում է Ուայթը, որը նաև աճուրդի տուն է ղեկավարում։ «Այս Omega Constellation-ի ոսկե պատյանի և ապարանջանի զուտ գինը կազմել է 7,749 դոլար, ինչը 35%-ով ավելի է, քան աճուրդի բարձր գնահատականը՝ 4,000-4,500 ֆունտ»։
Analog Shift-ի հիմնադիր Ջեյմս Լամդինը (Watches of Switzerland մանրածախ առևտրի ցանցի վինտաժային ստորաբաժանումը) հաստատում է, որ փլուզումը հիմնականում ազդում է ժամանակակից օգտագործված մոդելների և հին վինտաժային իրերի վրա, որոնք դեռևս չեն ստացել հազվագյուտ հավաքորդական իրերի կարգավիճակ։
Հեղուկ ոսկի
2026 թվականի հունվարին ոսկու գները բարձրացան մինչև ռեկորդային՝ 5,600 դոլար մեկ ունցիայի համար։ Աշխարհաքաղաքական անկայունության և առևտրային պատերազմների պայմաններում ներդրողները սկսեցին զանգվածաբար տեղափոխել իրենց ակտիվները անվտանգ ապաստարաններ: Թանկարժեք մետաղը ներկայումս վաճառվում է մոտ 4,200 դոլարով մեկ ունցիայի համար, գրեթե կրկնակի գերազանցելով 2024 թվականի միջին ցուցանիշը:
Այնուամենայնիվ, ժամացույցների երկրորդային շուկան նմանատիպ աճ չի ցուցաբերել:
«Շատ տխուր է տեսնել սա: Ակնհայտ է, որ երբ մի կտոր հալվում է, այն ընդմիշտ կորչում է պատմության մեջ», – ափսոսում է ժամացույցների արտադրության պատմության փորձագետ Ադրիան Հեյլվուդը:
Պաշտոնական վիճակագրություն չկա այն մասին, թե որքան շքեղ ժամացույց է ոչնչացվում ջարդոնի համար: Այնուամենայնիվ, Համաշխարհային Ոսկու Խորհրդի (WGC) տվյալները ցույց են տալիս, որ ոսկու վերամշակման ծավալները առաջին եռամսյակում աճել են 5%-ով՝ հասնելով 366 տոննայի, մինչդեռ ոսկե զարդերի պահանջարկը դրամական առումով աճել է 31%-ով՝ հասնելով 47 միլիարդ դոլարի:
Կախված մոդելից, շվեյցարական ժամացույցները կարող են պարունակել մի քանի գրամից մինչև ավելի քան 200 գրամ մաքուր ոսկի: Սա նշանակում է, որ դրանց ջարդոնի արժեքը կարող է հասնել տասնյակ հազարավոր դոլարների: Հաշվի առնելով վերլուծաբանների կանխատեսումները, որ ոսկու գինը այս տարի կարող է հասնել 5400-6300 դոլարի մեկ ունցիայի համար, ժամացույցների շուկայի վրա ճնշումը, ենթադրաբար, կշարունակվի: Վերավաճառողների համար պարզապես ավելի շահավետ է ժամացույցները ջարդոնից հանելը, քան գումար ծախսել նախավաճառքի նախապատրաստման, մարքեթինգի և վերավաճառքի գնորդին երաշխիք տրամադրելու վրա։
Ավելին, ոչ միայն հին ժամացույցներն են ջարդվում, այլև նորերը, որոնք գերարտադրության զոհ են դարձել։
«Ես տեսել եմ, թե ինչպես են հալվում լիովին միջակ ժամանակակից մոդելներ», – ասում է Լամդինը: «Շվեյցարական շուկան կուտակել է չվաճառված հսկայական պաշար: Այս ժամացույցները նոր են, երբեք չեն օգտագործվել, բայց դրանք պարզապես ապամոնտաժվում են, քանի որ գործարանները չափազանց շատ են արտադրել: Բայց երբ իր սեփական պատմությամբ և եզակի պատինայով վինտաժային, հազվագյուտ իր է ուղարկվում վառարան, դա իսկապես կարճատես ողբերգություն է»։
Երկրորդային շուկայի ծուղակը
Առաջատար ապրանքանիշերը, որոնք խստորեն վերահսկում են արտադրության ծավալները և ստեղծում են արհեստական սակավություն, ինչպիսիք են մասնավոր Patek Philippe-ը և Rolex-ը, ունեն երկրորդային շուկայում ամենաբարձր գները, որոնք զգալիորեն գերազանցում են իրենց մետաղի արժեքը:
«Որոշ մոդելների սպասման ցուցակները աստղաբաշխական են։ Մենք խոսում ենք երկուից ութ տարվա մասին», – բացատրում է Սայմոն Լազարուսը, Chrono Hunter առցանց հարթակի բովանդակության ղեկավարը։
Ֆինանսական ծառայություններ մատուցող Vontobel ընկերության տվյալներով՝ անցյալ տարի Rolex-ը կազմել է 3,770 դոլարից բարձր գնով բոլոր նոր շվեյցարական ժամացույցների վաճառքի 61%-ը (2023 թվականի 57%-ի համեմատ), չնայած ընդհանուր արտադրության անկմանը։
Միևնույն ժամանակ, TAG Heuer-ի, Breitling-ի և Omega-ի նման ոչ այնքան բացառիկ ապրանքանիշերը դժվարանում են պահպանել իրենց շուկայական մասնաբաժինը։
Բարձր մանրածախ գինը գործոն է. գնորդները լավ գիտակցում են, որ երկրորդային շուկայում դրանք կարելի է գնել գնի մի փոքր մասով: Մասնագետների կարծիքով, պաշտամունքային մոդելները (օրինակ՝ Omega Speedmaster քրոնոգրաֆը) խանութում գնելուց անմիջապես հետո արագորեն կորցնում են իրենց արժեքը, ինչը դրանք դարձնում է ոսկու բարձր գների ժամանակաշրջաններում փլուզման հավանական թեկնածուներ: