Հայկական արտադրանքը աստիճանաբար ավելի մեծ ուշադրություն է գրավում եվրոպական շուկաներում։ Այս մասին հայտնել է Միջազգային բիզնես-հարաբերությունների աջակցման խորհրդի նախագահ Մարիամ Մանուկյանը՝ վերջերս Հունգարիա, Ավստրիա եւ Չեխիա կատարած աշխատանքային ուղեւորության արդյունքների հիման վրա։ Նրա խոսքով՝ հետաքրքրությունը հայկական ապրանքների հանդեպ «բավական բարձր է», իսկ պահանջարկը շարունակում է ավելանալ։
Այս ֆոնին, մասնագիտական համայնքում ավելի ու ավելի շատ է քննարկվում նոր զարգացման մոդելը՝ Հայաստանը վերածել տարածաշրջանային կլաստերի, որը ոչ միայն կարտահանի իր սեփական արտադրանքը, այլեւ կգործի որպես լոգիստիկ եւ վերամշակման կենտրոն։ Նրա խոսքով՝ սա ենթադրում է տարբեր երկրներից ապրանքներ ներմուծելու, դրանք պահեստավորելու, անհրաժեշտության դեպքում՝ վերամշակելու կամ վերափաթեթավորելու, ապա արտաքին շուկաներ ուղարկելու հնարավորություն։
Մանուկյանն ընդգծել է, որ այս պրակտիկան լայնորեն կիրառվում է ամբողջ աշխարհում եւ չի հակասում միջազգային առեւտրի կանոններին։ Նա որպես օրինակ բերել է Չինաստանը, որի տնտեսական մոդելը կառուցված է ազատ տնտեսական գոտիների արդյունավետ օգտագործման վրա։ Այդ գոտիներում կուտակվում են ապրանքներ աշխարհի տարբեր ծայրերից՝ հումքից մինչեւ պատրաստի արտադրանք, որոնք այնուհետեւ վերամշակվում, վերափաթեթավորվում եւ արտահանվում են երրորդ երկրներ։ Հենց այս ճկունությունն է, կարծում է նա, որ թույլ է տալիս չինական տնտեսությանը արագ բավարարել տարբեր շուկաների կարիքները եւ մնալ մրցունակ։ Մանուկյանի խոսքով՝ նման մոտեցումը, հարմարեցվելով հայկական իրականությանը, կարող է նոր հնարավորություններ բացել տեղական բիզնեսի համար։
Այժմ, ինչպես նշել է Խորհրդի ղեկավարը, ինտենսիվ բանակցություններ են ընթանում մի շարք խոշոր միջազգային ընկերությունների հետ, որոնք հետաքրքրված են հայ արտադրողների հետ համագործակցությամբ։ Այդ ընկերությունները աուդիտ են անցկացնում տեղական ձեռնարկություններում, գնահատում դրանց ներուժը եւ բացահայտում թույլ կողմերը՝ հիմնականում սարքավորումների պակասը եւ սահմանափակ արտադրահզորությունները։ Այս գնահատման հիման վրա որոշումներ են կայացվում հնարավոր ներդրումների վերաբերյալ։ Սա ենթադրում է նպատակային աջակցություն. միջազգային գործընկերները պատրաստ են ներդրումներ կատարել որոշակի ընկերությունների զարգացման, իրենց արտադրական կարողությունների ամրապնդման եւ իրենց արտադրանքը արտասահմանյան շուկաներ ներկայացնելու համար՝ մեկ ապրանքանիշի ներքո։
Միաժամանակ, Մանուկյանը դեռ չի բացահայտել համագործակցության մանրամասները՝ հղում կատարելով բանակցությունների գաղտնիությանը։ Նա պարզապես նշել է, որ գործընթացը գտնվում է ակտիվ փուլում եւ ունի զգալի հեռանկարներ։
Այսպիսով, ուշադրության կենտրոնում է արտահանման նոր ճարտարապետության մշակումը, որի շրջանակում Հայաստանը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես արտադրող, այլեւ որպես համաշխարհային առեւտրային շղթաների լիարժեք մասնակից՝ վերամշակման, լոգիստիկայի եւ վերարտահանման գործառույթներով։ Հաշվի առնելով հայկական արտադրանքի նկատմամբ աճող հետաքրքրությունը՝ այս մոտեցումը կարող է դառնալ տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժ։